میدانی ... گاهی باید فراموش کنی ... ادمهای مهم زندگیت را بگذاری کنار! و با بقیه تسویه حساب کنی ... مثل یک زباله پرتشان کنی بیرون ... اما !!! مبادا برای برداشتنشان برگردی!!! بگذار انهایی ک لیاقتت را نداشتند همان پس زندگی ات بمانند... خوش باش! زندگی کن! شاید عصر پاییز گرفته باشد! اما حال مرا تنهایی، وسط این شلوغی خیابان، روی این نیمکت پر از خاطره، و فکر کردن به اشتباهات زندگی، بدجور خوب میکند! امتحان کنید . . . نوشته شده در پنجشنبه بیست و نهم مهر ۱۳۹۵ساعت 19:7 توسط ava|

هیچ جایه این دنیایه لعنتی نمیشود با خودت تنهایی حرف بزنی... تویه خیابان حرف بزنیم ...میگویید دیوانه شده... تویه پارک حرف بزنیم...فال گوش می ایستید ک مبادا چیزی باشد و شما بیخبر بمانید... پیج اینستاگراممان را خصوصی میکنیم فیک میزنید و سرک میکشید!!! پیوی تلگرام خومان هم که دیگر عمومی شده بس که هک کردید!!! بس کنید شمارا به خدایتان قسم... ادمها را به حال خودشان بگذارید... شاید کسی زمان میخواهد ...سکوت میخواهد... سرک نکشید! شمارا به خدا قسم تنهایم بگذارید... توقع زیادیست؟؟؟ نوشته شده در یکشنبه دوم آبان ۱۳۹۵ساعت 19:41 توسط ava|

آبان. . . کاش میشد از دنیا خواست برای مدتی در سکوت عمومی به سر برد!!! پ.ن:اگر میگوید برایم دعا کن ...یعنی از دست خودش کاری برنیامده ...یعنی تمام راه هارا امتحان کرده...یعنی ابروی تورا گرو میگیرد برای اجابتش... میشود برایم دعا کنی؟! شاید اجابت شدن بلد باشد. . . نوشته شده در چهارشنبه نوزدهم آبان ۱۳۹۵ساعت 23:10 توسط ava|

نوشته شده در سه شنبه دوم آذر ۱۳۹۵ساعت 13:51 توسط ava|

( : I'm Ok

وشاید این روزها را باید نوشت .. اما ! اما نه انگار خوشبختی را نمیتوان نوشت خوشبختی را باید لمس کنی،بو کنی،حس کنی .. و شاید نباشد مردادی که اینهمه بوی خوشبختی بدهد ! وشاید خدا هم در اتاقم نشسته .. و من هنوز فکر میکنم یک مرد چاق مهربان است! البته اینبار ابنبات چوبی به دست مرا خیره خیره نگاه میکند .. فی الواقع این دخترک خیره سره خندان از من به دور از است .. اما .. شخصیت این روزهایم است .. ! ولی چرا ؟! چرا این ترس مذبوحانه ی لعنتی ارامم نمیگذارد؟! وقتی همه چیز اینقدر خوب است انگار روزگار ایستاده تا اینروزهارا از تو بگیرد .. و شاید هم تنها یک ترس باشد،ترس از دست دادن این روزهاست که به جانم افت